م_۴_۴_۱
T-4.IV.1
۱اگر تو نمیتوانی آوای برای خداوند را بشنوی، به این دلیل است که انتخاب نمیکنی که گوش فرا دهی.۲اینکه تو به صدای نفس خود گوش میدهی از طریق نگرشت، احساساتت و رفتارت نشان داده میشود.۳با این حال این چیزی است که تو میخواهی.۴این چیزی است که برای نگه داشتنش میجنگی، و چیزی که برای حفظ کردنش هوشیار هستی.۵ذهن تو پر از نقشهها است برای حفظ کردن چهره نفس خودت، و به دنبال چهره مسیحا نیستی.۶شیشهای که نفس در آن میخواهد چهره خود را ببیند براستی تاریک است.۷چگونه میتواند نیرنگ وجودش را حفظ کند جز با آینهها؟۸اما اینکه کجا بنگری تا خودت را پیدا کنی به تو بستگی دارد.
م_۴_۴_۲
T-4.IV.2
۱من گفتهام که تو نمیتوانی با تغییر رفتارت ذهنت را تغییر دهی، اما همچنین این را هم گفتهام، و بارها، که تو میتوانی ذهنت را تغییر دهی.۲هنگامی که روحیهات به تو میگوید که به اشتباه انتخاب کردهای، و این چنین است هر زمان که مسرور نیستی، آنگاه بدان که نیازی به این نیست.۳در هر حالت تو در مورد برادری که خداوند آفریده به اشتباه پنداشتهای، و در حال ادراک تصویرهایی هستی که نفس تو در شیشهای تیره میسازد.۴صادقانه بیندیش که چه چیزی را اندیشیدهای که خداوند نخواسته بیاندیشد، و چه چیزی را نیاندیشیدهای که خداوند خواسته که تو بیاندیشی.۵صادقانه به دنبال کارهایی باش که مطابق با این انجام دادهای و انجام نشده رها کردهای، و سپس ذهن خود را تغییر بده تا با ذهن خداوند بیاندیشی.۶ممکن است انجام این کار سخت به نظر برسد، اما بسیار آسانتر از تلاش برای اندیشیدن بر ضد آن است.۷ذهن تو با ذهن خداوند یکی است.۸انکار این و دیگرگونه اندیشیدن، نفس تو را به هم پیوسته نگه داشته است، اما براستی ذهن تو را تقسیم کرده است.۹به عنوان یک برادر مهربان، عمیقاً نگران ذهن تو هستم، و از تو میخواهم هنگامی که به خودت و برادرت نگاه میکنی از من الگو بگیری، و در هر دو آفرینش باشکوه یک پدر شکوهمند را ببینی.
م_۴_۴_۳
T-4.IV.3
۱هنگامی که غمگین هستی، بدان که نیازی به این نیست.۲افسردگی از احساس محروم شدن از چیزی میآید که تو میخواهی و نداری.۳به یاد داشته باش که تو جز با تصمیمهای خودت از هیچ چیزی محروم نشدهای، و سپس تصمیم دیگری بگیر.
م_۴_۴_۴
T-4.IV.4
۱وقتی مضطرب هستی، بدان که اضطراب ناشی از فریبندگی نفس است و بدان که لازم نیست.۲تو میتوانی در برابر دستورهای نفس به همان اندازه که برای آنها هوشیار هستی بر ضد آنها هشیار باشی.
م_۴_۴_۵
T-4.IV.5
۱هنگامی که احساس گناه می کنید، به یاد داشته باشید که نفس در واقع قوانین خدا را نقض کرده است، اما شما این کار را نکرده اید.۲"گناهان" نفس را به من بسپار.۳این همان چیزی است که کفاره برای آن است.۴اما تا زمانی که نظر خود را در مورد کسانی که نفس شما به آنها آسیب رسانده است تغییر ندهید، کفاره نمی تواند شما را رها کند.۵در حالی که شما احساس گناه می کنید، نفس شما فرمانروا است، زیرا تنها خود می تواند احساس گناه را تجربه کند.۶این لازم نیست.
م_۴_۴_۶
T-4.IV.6
۱مراقب وسوسه های نفس باشید و فریب آن را نخورید.۲چیزی به شما ارائه نمی دهد.۳هنگامی که از این بی روحی داوطلبانه دست کشیدید، خواهید دید که چگونه ذهن شما می تواند تمرکز کند و از خستگی فراتر رفته و بهبود یابد.۴با این حال، شما به اندازه کافی در برابر خواسته های نفس هشیار نیستید تا خود را رها کنید.۵این لازم نیست.
م_۴_۴_۷
T-4.IV.7
۱اگر فعالانه اجازه ندهی ذهنت سرگردان شود، عادت به معاشرت با خداوند و آفرینشهای او به راحتی ایجاد میشود.۲مشکل مربوط به تمرکز نیست، این باور است که هیچکس، از جمله خودت، ارزش تلاش مداوم را ندارد.۳در برابر این فریب پیوسته در کنار من باش و اجازه نده این باور سست تو را به عقب براند.۴ناامیدان برای خودشان و من بیفایده هستند، اما تنها نفس می تواند ناامید شود.
م_۴_۴_۸
T-4.IV.8
۱آیا واقعاً در نظر گرفتهای که چند فرصت برای خوشحال کردن خودت داشتهای، و چند تا از آنها را رد کردهای؟۲هیچ محدودیتی برای قدرت فرزند خداوند وجود ندارد، اما او میتواند ابراز قدرت خود را تا آنجا که بخواهد محدود کند.۳ذهن تو و ذهن من میتوانند در محو کردن نفس تو با هم متحد شوند، با آزاد ساختن نیروی خداوند را در هر چیزی که فکر میکنی و انجام میدهی.۴به چیزی کمتر از این بسنده نکن، و از پذیرفتن چیزی جز این به عنوان هدفت خودداری کن.۵با دقت از ذهن خود در برابر باورهایی که مانع تحقق آن میشوند مراقبت کن، و از آنها فاصله بگیر.۶با احساسات خود قضاوت کن که چقدر خوب این کار را انجام دادهای، زیرا این تنها استفاده درست از قضاوت است.۷قضاوت، مانند هر دفاع دیگری، میتواند برای حمله یا محافظت استفاده شود؛ برای آسیب زدن یا شفا بخشیدن.۸نفس را باید در آنجا قضاوت کرد و در آنجا ناتوان یافت.۹بدون وفاداری، محافظت و عشق تو، نفس نمیتواند وجود داشته باشد.۱۰بگذارید به درستی قضاوت شود و تو باید وفاداری، محافظت و عشق را از آن پس بگیری.
م_۴_۴_۹
T-4.IV.9
۱تو آینهای از حقیقت هستی، که خود خداوند در آن در نور کامل میدرخشد.۲تنها نیاز داری به شیشهٔ تیرهٔ نفس بگویی: «من به آنجا نگاه نمیکنم زیرا میدانم که این تصویرها حقیقی نیستند.»۳سپس اجازه بده خداوند در صلح بر تو بدرخشد، با دانستن اینکه این و تنها این باید باشد.۴ذهن او در آفرینشت بر تو درخشید و ذهن تو را به وجود آورد.۵ذهن او هنوز بر تو میدرخشد و باید از طریق تو بدرخشد.۶نفس تو نمیتواند مانع درخشیدن او بر تو شود، اما میتواند مانع از آن شود که اجازه دهی او از طریق تو بدرخشد.
م_۴_۴_۱۰
T-4.IV.10
۱نخستین آمدن مسیحا صرفاً نام دیگری برای آفرینش است، زیرا مسیحا فرزند خداوند است.۲آمدن دوم مسیحا به معنای چیزی جز پایان حکومت نفس و شفای ذهن نیست.۳من در نخستین مانند تو آفریده شدم، و تو را فرا خواندهام که در دومین به من بپیوندی.۴من مسئول ظهور ثانوی هستم و قضاوت من که فقط برای محافظت استفاده می شود، نمی تواند اشتباه باشد زیرا هرگز حمله نمی کند.۵ممکن است مال شما چنان تحریف شده باشد که فکر کنید من در انتخاب شما اشتباه کردم.۶من به شما اطمینان می دهم که این اشتباه منیت شماست.۷آن را با فروتنی اشتباه نگیرید.۸نفس شما سعی می کند شما را متقاعد کند که واقعی است و من نیستم، زیرا اگر من واقعی باشم، واقعی تر از شما نیستم.۹این دانش، و من به شما اطمینان می دهم که دانش است، به این معنی است که مسیح به ذهن شما آمده و آن را شفا داده است.
م_۴_۴_۱۱
T-4.IV.11
۱من به نفس تو حمله نمیکنم.۲من با ذهن برتر تو، خانه روحالقدس کار میکنم، چه در خواب باشی و چه بیدار، درست همانطور که نفس تو با ذهن فروتر تو، که خانه آن است کار میکند.۳من در این امر مراقب شما هستم، زیرا شما آنقدر سردرگم هستید که نمی توانید امید خود را تشخیص دهید.۴من اشتباه نمی کنم.۵ذهن شما انتخاب خواهد کرد که به ذهن من بپیوندد و ما با هم شکست ناپذیریم.۶تو و برادرت هنوز به نام من گرد هم می آیی و عقلت باز می گردد.۷من مردگان را با دانستن اینکه زندگی صفت ابدی هر چیزی است که خدای زنده آفریده است زنده کردم.۸چرا فکر می کنید الهام بخشیدن به افراد ناامید یا تثبیت افراد ناپایدار برای من سخت تر است؟۹من باور ندارم که در معجزات ترتیب یا درجهٔ دشواری وجود داشته باشد؛ اما تو چنین باوری داری.۱۰من فراخواندهام و تو پاسخ خواهی داد.۱۱من درک می کنم که معجزات طبیعی هستند، زیرا آنها ابراز عشق هستند.۱۲فراخواندنِ من به تو همانقدر طبیعی است که پاسخِ تو، و همانقدر اجتنابناپذیر.
