ک_۲_۱
M-2.1
۱شاگردان خاصی به هر یک از آموزگاران خداوند اختصاص یافتهاند، و به محض اینکه آموزگار به فراخوان پاسخ دهد، آنها آغاز به جستجوی او خواهند کرد.۲آنها برای او برگزیده شدهاند، زیرا شکل برنامهٔ درسی جهانی که او تدریس خواهد کرد، با توجه به سطح درک آنها برایشان بهترین است.۳شاگردانش در انتظار او بودهاند، چرا که آمدنِ او قطعی است.۴باز هم، این تنها بسته به زمان است.۵به محض اینکه او تصمیم بگیرد تا نقش خود را ایفا کند، آنها نیز آمادهاند تا نقش خود را به انجام رسانند.۶زمان منتظر انتخاب او میماند، اما منتظر نمیماند تا ببیند او به چه کسی خدمت خواهد کرد.۷هنگامی که او برای یادگیری آماده باشد، فرصتهای آموزش دادن برایش فراهم میشوند.
ک_۲_۲
M-2.2
۱برای فهمیدن طرح آموزش-یادگیری رستگاری، درک مفهوم زمان که این دوره بیان میکند ضروری است.۲آمرزش اوهام را تصحیح میکند، نه حقیقت را.۳بنابراین، آنچه هرگز نبوده را تصحیح میکند.۴علاوه بر این، نقشهٔ این تصحیح به طور همزمان برقرار و تکمیل شد، زیرا ارادهٔ خداوند کاملاً جدا از زمان است.۵همهٔ واقعیت نیز چنین است، زیرا از او است.۶همان لحظهای که ایدهٔ جدایی وارد ذهن فرزند خداوند شد، در همان لحظه پاسخ خداوند داده شد.۷در زمان، این در گذشتهٔ بسیار دور رخ داد.۸در واقعیت، هرگز رخ نداد.
ک_۲_۳
M-2.3
۱دنیای زمان، دنیای وهم است.۲آنچه مدتها پیش رخ داده، به نظر میرسد که اکنون در حال رخ دادن است.۳انتخابهایی که مدتها پیش انجام شدند، گویی هنوز باز هستند؛ و هنوز باید انجام شوند.۴آنچه آموخته و درک شده و مدتها پیش گذشته است، به عنوان پنداری تازه، ایدهای نو، و رویکردی متفاوت نگریسته میشود.۵از آنجا که ارادهٔ تو آزاد است، میتوانی آنچه را که پیش از این رخ داده در هر زمانی که خودت بخواهی بپذیری، و تنها آن زمان است که درک خواهی کرد که آن همیشه وجود داشته است.۶همانگونه که این دوره تأکید دارد، تو در انتخاب برنامه درسی، یا حتی شکل آموختن آن، آزاد نیستی.۷با این حال، تو آزادی که تصمیم بگیری چه وقت میخواهی آن را بیاموزی.۸و همین که آن را بپذیری، از پیش آموخته شده است.
ک_۲_۴
M-2.4
۱بنابراین، زمان واقعاً به یک لحظه به عقب برمیگردد، آنقدر کهن که فراتر از تمام حافظه است، و حتی از امکان به خاطر سپردن نیز گذشته است.۲با این حال، چون لحظه ای است که بارها و بارها و دوباره زنده می شود، به نظر می رسد اکنون است.۳و به این ترتیب به نظر می رسد که دانش آموز و معلم در زمان حال با هم می آیند و یکدیگر را پیدا می کنند که گویی قبلاً ملاقات نکرده اند.۴مردمک در زمان مناسب به مکان مناسب می آید.۵این اجتناب ناپذیر است، زیرا او در آن لحظه باستانی که اکنون دوباره زنده می شود، انتخاب درستی انجام داد.۶معلم نیز از گذشته ای کهن انتخابی اجتناب ناپذیر کرده است.۷اراده خدا در همه چیز است، اما به نظر می رسد که برای تمرین زمان می برد.۸چه چیزی می تواند قدرت ابدیت را به تاخیر بیندازد؟
ک_۲_۵
M-2.5
۱هنگامی که شاگرد و آموزگار گرد هم میآیند، یک موقعیت آموزش-یادگیری آغاز میشود.۲چرا که آموزگار واقعاً آن کسی نیست که آموزش میدهد.۳آموزگار خداوند با هر دو نفری که برای قصد یادگیری به هم میپیوندند، سخن میگوید.۴این رابطه به خاطر آن قصد، مقدس است و خداوند وعده داده است که روح خود را به میان هر رابطهٔ مقدسی بفرستد.۵در موقعیت آموزش-یادگیری، هر یک میآموزد که دادن و دریافتکردن یکی هستند.۶مرزبندیهایی که آنها میان نقشها، ذهنها، بدنها، نیازها و علاقههای خود کشیده بودند، و تمامی تفاوتهایی که میپنداشتند آنها را از یکدیگر جدا میسازد، کمرنگ شده و ناپدید میشوند.۷کسانی که میخواهند همان دورهٔ آموزشی را بیاموزند، در یک علاقه و یک هدف سهیم میشوند.۸و به این ترتیب، آن که یادگیرنده بود، خود به آموزگار خداوند تبدیل میشود، زیرا او همان تصمیمی را گرفته است که آموزگارش را به او ارزانی داشت.۹او در شخصی دیگر، همان علاقهها را دیده است که در خود میبیند.
