دوره‌ای در معجزات | ۳ خرداد ۱۴۰۲

۳ خرداد ۱۴۰۲
دوره‌ای در معجزات
مفهوم خود مانند یک پوشش محافظ قرار گرفته است، یک سنگر بی‌صدا در مقابل حقیقت، و آن را از دید تو پنهان می‌کند.همه چیزهایی که می‌بینی تصویرها هستند، زیرا تو از طریق مانعی که بینایی‌ات را کم‌سو می‌کند و رؤیت تو را تحریف می‌کند به آن‌ها نگاه می‌کنی، به گونه‌ای که هیچ چیز را به روشنی نمی‌بینی.نور از هر آنچه می‌بینی دور نگه داشته می‌شود.در بهترین حالت، برای لحظه‌ای سایه‌ای از آنچه فراتر است را می‌بینی.در بدترین حالت، تو تنها به تاریکی نگاه می‌کنی، و تصورات وحشتناکی که از افکار گناهکارانه و مفاهیم زاده شده از ترس، ناشی شده‌اند را ادراک می‌کنی.و آنچه می‌بینی جهنم است، زیرا ترس جهنم است.تمام آنچه به تو داده شده است برای رهایی است؛ بینایی، رؤیت و راهنمای درونی، آن‌ها همه تو را همراه با کسانی که به آن‌ها عشق می‌ورزی، و جهان را همراه با آن‌ها به بیرون از جهنم هدایت می‌کنند.

دوره‌ای در معجزات | ۲ خرداد ۱۴۰۲

۲ خرداد ۱۴۰۲
دوره‌ای در معجزات
آیا فرزند خداوند می‌تواند خودش را در رؤیاها گم کند، در حالی که خداوند فراخوان شاد برای بیدار شدن و شادمان شدن را در درون او قرار داده است؟او نمی‌تواند خودش را از آنچه در اوست جدا کند.خواب او در برابر فراخوان برای بیدار شدن ایستادگی نخواهد کرد.مأموریت نجات با همان قطعیتی انجام خواهد شد که آفرینش در سراسر ابدیت بی‌تغییر باقی خواهد ماند.لازم نیست بدانی که بهشت از آن توست تا آن را چنین کنی.آن چنین است.با این حال برای دانستن آن، ارادهٔ خداوند باید به عنوان ارادهٔ تو پذیرفته شود.

دوره‌ای در معجزات | ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۲

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۲
دوره‌ای در معجزات
ممکن است از شنیدن اینکه چقدر واقعیت با آنچه می‌بینی متفاوت است، شگفت‌زده شوی.تو بزرگی آن یک خطا را درک نمی‌کنی.آن خطا آنقدر وسیع و کاملاً باورنکردنی بود که باید دنیایی کاملاً غیرواقعی از آن پدیدار می‌شد.چه چیز دیگری می‌توانست از آن حاصل شود؟جنبه‌های تکه‌تکه شدۀ آن به اندازه کافی ترسناک هستند، در حالی که آغاز به نگریستن به آن‌ها می‌کنی.اما چیزی تاکنون ندیده‌ای که بتواند عظمت خطای نخستین را به تو نشان دهد، که به نظر تو را از بهشت مطرود کرده، معرفت را به تکه‌های بی‌معنی از ادراکات ناهمبسته شکسته، و تو را مجبور کرده که جایگزینی‌های بیشتری انجام دهی.

دوره‌ای در معجزات | ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۲

۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۲
دوره‌ای در معجزات
انتظار تنها در زمان ممکن است، اما زمان معنایی ندارد.تویی که تأخیر را ساختی می‌توانی زمان را صرفاً با درک این نکته پشت سر بگذاری که آغاز و پایان هیچ‌کدام توسط جاودانه آفریده نشده است، او که هیچ محدودیتی بر آفرینش خود یا بر آنانی که همانند او می‌آفرینند قرار نداده است.تو این را نمی‌دانی صرفاً به این دلیل که سعی کرده‌ای آنچه را که او آفریده محدود کنی، و بنابراین باور داری که همه آفرینش محدود است.پس، چگونه، می‌توانی با انکار بی‌کرانگی، آفرینش‌هایت را بشناسی؟
دوره‌ای در معجزات

استفاده از مطالب فقط برای مقاصد غیرتجاری و با ذکر منبع بلامانع است.